Στo «Flying Horses» της Ελένη Σαράντη και του Βασίλη Στεφανάκη (Osteria Mamma, Armando Pizzeria) επαναφέρουν τη γοητεία μιας κλασικής Brasserie στην καρδιά της Αθήνας, μέσα από ένα νέο εστιατόριο, με απρόσμενη αισθητική και μια άρτια γευστική πρόταση.
Η Brasserie της οδού Καλαμιώτου
Στο Flying Horses, ονομασία εμπνευσμένη από τα μπρούτζινα άλογα του Ιταλού καλλιτέχνη Antonio Signorini, ήρθαμε αντιμέτωποι με την ατμόσφαιρα μιας σύγχρονης Brasserie. Στην είσοδο, μια επιβλητική ξύλινη θύρα και το εσωτερικό ατμοσφαιρικό, σχεδιασμένο με μια διάθεση επιστροφής σε κάποιο μακρινό αριστοκρατικό παρελθόν, με αυθεντικότητα αλλά και κρυφή γοητεία.
Το σκηνικό συμπληρώνουν χτιστοί καναπέδες, καμάρες και πολυέλαιοι, τοίχοι δουλεμένοι με την τεχνική της φυσικής φθοράς (μια διακοσμητική τεχνοτροπία που δίνει στην επιφάνεια μια vintage εμφάνιση), σοβάδες με γύψινες δαντέλλες, λευκά λινά τραπεζομάντηλα και επίχρυσοι καθρέπτες με ρετρό φωτιστικά. Και στο κέντρο ένα baby grand πιάνο, έτοιμο να ντύσει τις δικές του ζωντανές βραδιές με τον ήχο της μουσικής του. Και είναι εδώ όπου η αθηναϊκή εστίαση απέκτησε ένα ολοκαίνουριο και ατμοσφαιρικό συνάμα σπίτι με καλοδουλεμένη ευρωπαϊκή κουζίνα.
Γαλλικές καταβολές με μοντέρνα απόδοση
Το φαγητό στο Flying Horses ακολουθεί παράλληλους δρόμους. Καλοσχεδιασμένο και εναρμονισμένο στο σήμερα, πραγματικά νόστιμο, με προσεγμένη τεχνική και ευδιάκριτες επιρροές, κυρίως από την γαλλική αλλά και την ιταλική κουζίνα. Το μενού της Ελένης Σαράντη, περιεκτικό μεν πολυσυλλεκτικό δε, αγγίζει με ευθύτητα τις γευστικές χορδές του επισκέπτη, πατώντας κυρίως στις γαλλικές καταβολές του. Υπάρχει μια αξιοθαύμαστη ισορροπία στα πιάτα ακόμη και στις μικρές λεπτομέρειες που τα κάνουν θελκτικά και απροσποίητα νόστιμα.
Μεσημεριανό στο Flying Horses λοιπόν, λίγες μόνο ημέρες αφότου άνοιξε. Άφησα για μια επόμενη βραδινή επίσκεψη, πιάτα όπως το στήθος πάπιας και το striploin steak και βουτώ απευθείας στα moules marinières στα 15 ευρώ.
Tα μύδια του Ναυτικού, παραδοσιακά, γίνονται αχνιστά με λευκό κρασί, εσαλότ, μαϊντανό και βούτυρο. Εδώ το δημιουργικο βλέμμα της Σαράντη προσθέτει την αρωματική φινέτσα του φινόκιο και την κάψα της καλαβρέζικης Nduja, δημιουργώντας ένα εθιστικό ζωμό, στον οποίο το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να βουτήξετε όσα περισσότερα από τα τραγανά sticks πατατας που έρχονται μαζί με τα μύδια.
Το μοσχαρίσιο ταρτάρ, στα 18 ευρώ, με κάπαρη και την προσθήκη τυριού Beaufort, από τις Άλπεις, ήταν πολύ σωστά κομμένο αλλά και πολύ γευστικό στο σύνολό του, σε συνδυασμό με την βαθιά γεύση του τυριού, την προσθήκη ημίλιαστης ντομάτας και chips πατάτας στην κορυφή του πιάτου. Ακολούθησαν οι τραγάνες μπουκιές κοτόπουλου, με μια μαγιονέζα με σκόρδο και αντζούγια, τόσο εμφατικά γευστική, παλαιωμένη παρμεζάνα και καπνιστή πανσέτα.
Σειρά είχε το περιβόητο burger των 22 ευρώ με το Japanese milk bread, τις τραγάνες τηγανητές πατάτες, gorgonzola dolce και την μαρμελάδα μπέικον με καφέ να πλαισιώνουν γευστικά ένα Black Angus μπιφτέκι, χαρίζοντάς του γευστική αμεσότητα και νοστιμιά. Arancini με μανιτάρια και τρούφα, ένα πιπεράτο φιλέτο τόνου, στρείδια με σάλτσα από πιπεριές jalapenos αλλά και πλατό με γαλλικά τυριά συμπληρώνουν μια κάρτα που θα εμπλουτιστεί περαιτέρω το επόμενο διάστημα.
Ο Sommelier, Τηλέμαχος Παπανδρέας, έχει επιμεληθεί μια λίστα με 25 ετικέτες, όλες διαθέσιμες και σε ποτήρι. Το πραγματικό διαμάντι όμως είναι το κελάρι του εστιατορίου, στο οποίο μπορείτε να ξεναγηθείτε και να επιλέξετε ανάμεσα σε 130+ ετικέτες, με έμφαση στον γαλλικό αμπελώνα, πλάι σε σημαντικούς Έλληνες παραγωγούς και κρασιά του Νέου Κόσμου. Για το κλείσιμο, οι Crêpes Suzette είναι εξαιρετικές, ειδικά αν συνοδευτούν από ένα φινετσάτο Lions de Suduiraut 2016 (το δεύτερο σε φήμη κρασί του φημισμένου Château Suduiraut).
info
Καλαμιώτου 2, Αθήνα, τηλ 6983138551
Δείτε επίσης:
Ethos στη Γλυφάδα: για φαγητά σαν «κυριακάτικα», κόκορα παστιτσάδα και μιλφέιγ
Σουβλάκια ο Θύμιος: Για περιποιημένα τυλιχτά με νόστιμες σάλτσες και αφράτους κεφτέδες
