Στο Kissa Athens, η φιλοσοφία των ιαπωνικών kissaten συναντά τα yakitori, τα nori tacos και τα δυνατά DJ sets. Καθίσαμε στο μπαρ, μιλήσαμε με τον σεφ Θάνο Στασινό και καταλάβαμε γιατί εδώ το φαγητό, η μουσική και η παρέα γίνονται ένα.
Υπάρχουν μαγαζιά που πας. Και υπάρχουν μαγαζιά που μπαίνεις, κάθεσαι, χαλαρώνεις και λες «οκ, εδώ θα ξανάρθω». Το Kissa Athens είναι το δεύτερο.
Πήγαμε στο Κολωνάκι, ένα απόγευμα από αυτά που η πόλη αρχίζει να αλλάζει ρυθμό. Μπαίνοντας, νιώσαμε αμέσως την αναφορά στα ιαπωνικά kissaten της περιόδου Showa. Ξύλο, ζεστό φως, μουσική που δεν παίζει απλώς στο background. Όχι φασαρία. Groove.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το Kissa δεν προσπαθεί να γίνει «ιαπωνικό εστιατόριο υψηλής γαστρονομίας». Είναι, όπως μας είπε ο σεφ Θάνος Στασινός, «μια simple Japanese pub». Και το εννοεί.
«Εδώ δεν θα φας φουαγκρά και χαβιάρι», μάς λέει χαμογελώντας. «Θα φας κάτι απλό και νόστιμο. Σκοπός είναι να μπορείς να έρθεις πολλές φορές τον μήνα. Να περάσεις καλά και να το θυμάσαι». Και όντως, αυτό είναι το vibe.
Ξεκινήσαμε με spicy edamame που ήρθαν καυτερά όσο πρέπει, για να ανοίξει η όρεξη. Μετά, seabass tartare με lychee και kumquat, δροσερό και αρωματικό, από αυτά που θες να σκουπίσεις το πιάτο. Τα nori tacos με τσιπούρα είχαν τη σωστή ισορροπία γλυκού και umami, ενώ το beef tataki ήταν ζουμερό, με wafu sauce και σησαμέλαιο να δίνουν βάθος χωρίς να βαραίνουν.
Ο Στασινός μάς μίλησε για το πώς η ιαπωνική κουζίνα, και ειδικά αυτό που κάποτε λέγαμε Nikkei, άφησε έντονο αποτύπωμα παντού. «Δεν χρειάζεται πια να το λες Nikkei», μας είπε. «Κούρασε ως όρος. Το στίγμα όμως έμεινε». Το βλέπεις στα yaki, στα tacos με nori αντί για τορτίγια, στα ωμά που πατάνε σε ιαπωνική τεχνική αλλά φλερτάρουν με Λατινική Αμερική.
Από τα skewers δοκιμάσαμε gyu-gushi με μοσχάρι και yakitori κοτόπουλο. Comfort, καλοψημένα, να τα τρως με ποτό και να θες κι άλλο. Η charred eggplant με sweet miso και chorizo ήταν από τις ωραίες εκπλήξεις. Καπνιστή, γλυκιά, με ένταση. Το pork katsu sando, αφράτο και τραγανό μαζί, είναι από αυτά που γίνονται εύκολα εμμονή.
«Θέλω ο άλλος να φύγει ξεφούσκωτος», μας λέει. «Να έχει φάει, να έχει πιει, αλλά να μην νιώθει ότι τον πλάκωσε το φαγητό». Και έχει σημασία αυτό. Δεν βγαίνεις βαριά φορτωμένος. Βγαίνεις γεμάτος, αλλά άνετος.
Μιλήσαμε και για ειλικρίνεια στην εστίαση. Για τον μύθο του “όλα από το χωράφι μου”. «Σε μαγαζί με 70 καρέκλες που δουλεύει κάθε μέρα, αυτά είναι παραμύθια», λέει ευθέως. Αυτή η ωμή προσέγγιση ταιριάζει με την κουζίνα του.
Το Kissa είναι μικρό, δεμένο σαν ομάδα, «όλοι πιστόλια», όπως το έθεσε. Και αυτό φαίνεται στην ενέργεια. Παρασκευή και Σάββατο τα DJ sets ανεβάζουν στροφές. Βινύλια, ιαπωνικά whisky, sake, cocktails που δένουν με τα πιάτα. Δεν είναι fine dining. Είναι fun dining. Παρέα, μουσική, sharing πιάτα στο κέντρο του τραπεζιού.
Κάπου ανάμεσα σε iberico ramen, duck udon και ένα χειροποίητο Tokyo dog με chili bean sauce, καταλαβαίνεις ότι το Kissa Athens δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Προσπαθεί να σε κάνει να νιώσεις καλά.
Και τα καταφέρνει.
Δείτε επίσης:
Δοκιμάσαμε πρώτοι το Sushi Pop στην Αθήνα: Το viral push-pop sushi των Shisan
