Ανάμεσα σε παρκαρισμένα φορτηγά και αποθήκες βρίσκεται το Polpo του Νίκου Κατσικάκη. Δοκιμάσαμε κάποια από τα νοστιμότερα θαλασσινά πιάτα εκεί και μάθαμε την ιστορία ενός ανθρώπου «ψημένου» σε νερό και αλάτι.
«Το Polpo, γνώριζα από την αρχή πως θα πετύχει. Ήμουν σίγουρος πως θα πετύχει, οπουδήποτε κι αν άνοιγε, ακόμη και εδώ απέναντι από τη Λαχαναγορά, στου Ρέντη» μου λέει ο Νίκος Κατσικάκης. Σαμιώτης στην καταγωγή, δεινός ψαροντουφεκάς, σκίπερ-καπετάνιος, έμπορος, βαρκάρης, ψαράς και τώρα και εστιάτορας. «Ξεκίνησε σαν ένα μικρό μαγαζί για να ταΐζει τους ανθρώπους της αγοράς. Μια ψαρόσουπα, ένα τηγάνι, λίγα χόρτα από την αγορά. Σιγά-σιγά γιγαντώθηκε και έφτασε σε αυτό που βλέπεται σήμερα» συνεχίζει.
Κοιτάζω έκπληκτος τη γλωσσική πολυμορφία ενός γοητευτικού ανθρωπίνου μωσαϊκού, που γεμίζει τα τραπέζια τού Polpo, και παράλληλα εναλλάσσω το βλέμμα μου με την εικόνα της περιοχής.
Πλάι σε εγκαταλελειμμένα φορτηγά και βρώμικα σοκάκια, σε παρκαρισμένες νταλίκες, καφάσια, ανυψωτικά μηχανήματα και εικόνες εξαθλίωσης βλέπω πολυτελή αυτοκίνητα και μια μάζα ανθρώπων να κινείται προς ένα μικρό ψαροταβερνείο, σκεπασμένο με αλουμίνιο και μια μεγάλη τζαμαρία. «Μα πού έμαθαν όλοι αυτοί για το Polpo;» ρωτάω τον Νίκο Κατσικάκη.
Δείτε επίσης
24 ώρες στη Λαχαναγορά του Ρέντη: Από το άνοιγμα ώς το κλείσιμο της Αγοράς
Στόμα με στόμα, φορά με την φορά, μου απαντά. Υπήρχαν άνθρωποι που έφταναν εδώ με ταξί κατευθείαν από το αεροδρόμιο. Κάπως έτσι σκέφτομαι πρέπει να δημιουργήθηκε αυτή η τόσο ποικιλόμορφη πελατεία. Ένα μωσαϊκό πολιτισμών και εθνικοτήτων, με μόνο τους σκοπό την αληθινή θαλασσινή απόλαυση, μακριά από πολύπλοκες συνθέσεις και πειραματισμούς. Γιατί η κουζίνα στο Polpo κάνει ακριβώς αυτό: επιλέγει μια λιτή μαγειρική προσέγγιση, επιτρέποντας στα φρέσκα ψάρια και τα θαλασσινά να αναδείξουν τη φυσική τους θαλασσινή νοστιμιά.
Η οικογένεια Κατσικάκη κάνει για χρόνια εμπόριο ψαριών, συνεργάζεται με δεκάδες καΐκια σε ολόκληρη τη χωρά και προμηθεύει καθημερινά κάποια από τα πιο γνωστά θαλασσινά εστιατόρια στο Λεκανοπέδιο. Λειτουργεί, όμως, και εκτός συνόρων, καθώς εξάγει την ελληνική θαλασσινή νοστιμιά στις σημαντικότερες εστιατορικές αγορές του πλανήτη.
Μπροστά μας έρχεται ένα ωμό σκαθάρι ζουμερό, ζωντανό, με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και ανθό αλατιού. «O κόσμος ψάχνει πλέον την καλή πρώτη ύλη σε κάθε πιάτο. Μόνο ντομάτα, δίνουμε 900 κιλά με 1 τόνο τον μηνά».
Η συνέχεια εξίσου γοητευτική. Ψητές γαρίδες κοιλάδας, τρυφερό φρέσκο καλαμάρι, ένα νόστιμο ελαφρά καψαλισμένο φαγκρί, ακόμη και ο σολομός, που ποτέ δεν επιλεγώ να βάλω στο τραπέζι μου, εδώ έχει μεταμορφωθεί σε ένα αρκετά νόστιμο παστουρμά, που δεν λείπει από κανένα τραπέζι.
Στο Polpo, το τηγάνι και η σχάρα λάμπουν πραγματικά. Οι κουτσομούρες στεγνές τραγάνες και ζουμερές, ενώ εξαιρετικές ήταν και οι μικρές ψητές ελεύθερες τσιπούρες (λίγδες), ένα ψάρι σπουδαίας νοστιμιάς, που όποτε το συναντάτε σε ψαριέρα εστιατορίου δεν πρέπει να απομακρύνεστε από αυτό.
«Δεν έχω τίποτα να αποδείξω πλέον, έχω δώσει στα παιδιά μου ένα μαγαζί να δουλέψουν τα επόμενα χρόνια. Χαίρομαι να βλέπω τον κόσμο να απολαμβάνει το φαγητό και να μου σφίγγει το χέρι με ικανοποίηση. Το 90% των πελατών που επισκέπτονται το Polpo έρχονται στου Ρέντη για πρώτη φορά. Μια μικρή μελαγχολία με πιάνει κάθε φορά που ξεκινώ από το σπίτι για το μαγαζί. Μένω στο Φάληρο και δεν κοιτάζω τη θάλασσα όταν έρχομαι στο μαγαζί, στρίβω το κεφάλι δεξιά. Έχω χαρεί τόσο τη θάλασσα, από τα νεανικά μου χρόνια που έκανα καταδύσεις μέχρι τα χρόνια που έφτιαχνα ζωντανές θαλασσινές σαλάτες σε τουρίστες πάνω στο σκάφος σε κάποια απομονωμένη παράλια. Έχω κινδυνεύσει, έχω χαρεί, όμως -πάνω απ’ όλα- έχω σεβαστεί τη θάλασσα. Γιατί μόνο με σεβασμό η θάλασσα σού χαρίζει λίγο από το μεγαλείο της» μου λέει.
Δείτε επίσης
Polpo: Για ψάρι και θαλασσινά, δύο βήματα από τη Λαχαναγορά του Ρέντη
Φυσιολογικά, η κουβέντα μας αγγίζει και τον πλούτο της θάλασσας. «Η θάλασσα έχει ανεξάντλητο πλούτο, όσο αν η υπεραλίευση δημιουργεί προβλήματα σε συγκεκριμένα είδη. Το μεγάλο πρόβλημα είναι οι νέοι που δεν ανεβαίνουν στα καΐκια πια, ο επαγγελματίας ψαράς χάνεται σαν επάγγελμα».
«Φρέσκο κατεψυγμένο ελεύθερο ή ψάρι ιχθυοκαλλιέργειας;» τον ρωτώ πριν τον αποχαιρετήσω. Στην Ελλάδα δεν έχουμε καΐκια που καταψύχουν το ψάρι πάνω στο καΐκι, οπότε ένα ψάρι από μια καλή μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας είναι μια ασφαλής επιλογή, απαντά.
Info
Τζων Κέννεντυ 6, Αγ. Ιωάννης Ρέντης, τηλ.: 21 0710 4578
Δείτε επίσης
Casa Fish: Για ολόφρεσκα ψαρικά, ντομάτα όπως παλιά και top αχνιστή σουπιά
10 νεο-καφενεία σε όλη στην Αθήνα που παντρεύουν το παλιό με το σύγχρονο
Το πιάτο της εβδομάδας: Λιγκουίνι με μοσχαρίσια μάγουλα στο Ricks Athens
