Χρυσαφένια και λαχταριστά, τα σικελιάνικα arancini είναι ένα από τα αγαπημένα street food της Ιταλίας Μακραίωνη ιστορία, πολλές παραλλαγές, ένα μυστικό απόλαυσης και 5 συνταγές για να μυηθείτε στο παραδοσιακό σνακ του ιταλικού νότου.
Περπατώντας στους δρόμους του Μιλάνου, σπάνια θα συναντήσετε Ιταλούς με ένα σνακ στο χέρι. Η ιταλική πρωτεύουσα της μόδας και του στυλ δεν συγχωρεί τέτοια ατοπήματα. Νοτιότερα, στη μεγαλοπρεπή πρωτεύουσα, μια παραχώρηση μόνο γίνεται, για χάρη ενός gelato artigianale που απολαμβάνεται μετά το δείπνο βολτάρωντας στις μαγευτικές πλατείες. Πολύ πιο χαλαρά τα πράγματα στο Νότο, όπου οι Ναπολιτάνοι έχουν αναγάγει το street food σε τέχνη: από την τηγανιτή pizza και τα τραγανά taralli ως τα γεμάτα τηγανιτές μπουκιές χωνάκια, το φαγητό στο χέρι απενοχοποιείται και απολαμβάνεται κάθε στιγμή της μέρας.
Ακόμη νοτιότερα, στη Σικελία όπου το μεσογειακό φως λούζει ελληνιστικούς ναούς και παραδοσιακά χωριά, και το μπλε της Μεσογείου σμίγει μ΄εκείνο του Ιονίου, το street food έρχεται σαν μια παράδοση που έχει επιβιώσει μέσα στους αιώνες, παίρνει τη μορφή πληθωρικών arancini και έχει κατακτήσει ολόκληρη την Ιταλία: από καντίνες και friggitorie (τα λεγόμενα «τηγανιτζίδικα») όπου τυλίγονται σε απορροφητικά χαρτιά και καταναλώνονται με το που βγουν απ΄το τηγάνι, ως trattorie και ristorante που τρώγονται με μαχαιροπήρουνα. Το όνομά τους που μεταφράζεται ως πορτοκάλια, δεν είναι τυχαίο, αφού στο σχήμα και στο χρώμα τα arancini θυμίζουν τα ζουμερά εσπεριδοειδή της Ιταλίας. Στη γεύση όμως;
Μια σφαιρική γευστική βόμβα είναι καθεμιά από τις χρυσοκίτρινες μπάλες ρυζιού με την πλούσια γέμιση. Το βρασμένο -al dente φυσικά ρύζι- πλάθεται σε μπαλάκια λίγο μικρότερα από πορτοκάλι, γεμίζεται με ραγού, σάλτσα, τυριά, αλλαντικά, λαχανικά, ακόμη και με μπακαλιάρο, ξιφία, μελάνι σουπιάς, ή σοκολάτα για τη γλυκιά εκδοχή, κι αφού παναριστεί, τηγανίζεται και γίνεται ένα μίνι χορταστικό γεύμα. Ένα σνακ που κλείνει μέσα στην τραγανή κρούστα του ένα κομμάτι της γαστρονομικής παράδοσης του διάσημου νησιού.
Αραβικές ρίζες – παγκόσμια απήχηση
Μπορεί η γεύση των arancini ν΄αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόλαυση ακόμη και για τους πιο εκλεπτυσμένους ουρανίσκους, την καταγωγή τους ωστόσο διεκδικούν αρκετές περιοχές και πόλεις της Σικελίας. Το βέβαιο είναι ότι Σικελοί και τουρίστες που με ενθουσιασμό ανακαλύπτουν τις τοπικές γεύσεις της γειτονικής μας χώρας, μπορούν να ευχαριστούν τους Άραβες για τη γευστική απόλαυση που προσφέρουν οι αχνιστές, φρεσκοτηγανισμένες μπάλες ρυζιού. Κι αυτό γιατί κατά την επικρατέστερη άποψη, έλκουν την καταγωγή τους στην περίοδο της αραβικής κυριαρχίας της Σικελίας, η οποία διήρκησε από τον 9ο έως τον 11ο αιώνα. Θεωρείται ότι οι Άραβες ήταν εκείνοι που καθιέρωσαν την κατανάλωση ρυζιού στην ιταλική τους κατάκτηση, το οποίο αρωμάτιζαν με σαφράν και συνόδευαν με αρνί. Από τα νόστιμα αυτά πιάτα ως τα πρωτότυπα arancini, φαίνεται να μεσολάβησε μόνο η ανάγκη εύρεσης ενός τρόπου το φαγητό να μεταφέρεται εύκολα από ταξιδιώτες και κυνηγούς, κι έτσι την εποχή βασιλείας του Φερδινάρδου Β΄ προστέθηκε το πανάρισμα, ενώ με την πάροδο του χρόνου, οι όντως εύκολες στη μεταφορά τηγανιτές μπάλες ρυζιού προσαρμόστηκαν στις τυπικές ιταλικές συνήθειες και γεύσεις.
Την καταγωγή ενός τόσο νόστιμου σνακ -που απαντάται και με τα ονόματα sartù, suppli και riso frittata- δεν θα μπορούσαν παρά να διεκδικούν και οι Ναπολιτάνοι που τόσο αγαπούν τα τηγανιτά εδέσματα, κι έτσι στην πρωτεύουσα της Καμπανίας επικρατεί η άποψη ότι τα «palle di riso-μπάλες ρυζιού» έφεραν πρώτοι οι Αραγονέζοι. Όσο για τη θεωρία ότι το εμβληματικό πιάτο της Λομβαρδίας Risotto alla Milanese, δεν είναι παρά ένα κακοφτιαγμένο arancino που διαλύθηκε στο πιάτο, οι Μιλανέζοι δεν το δέχονται ούτε σαν αστείο.
Μετά την καταγωγή, η επόμενη διαμάχη γύρω από τα σικελιάνικα arancini αφορά την ακριβή ονομασία τους: Στο μεν Παλέρμο και στις γύρω πόλεις της δυτικής Σικελίας, ο ενικός του σνακ είναι «arancinA», ενώ στην Κατάνια, το καθιερωμένο όνομα είναι «arancinO». Η Accademia della Crusca, το πιο έγκριτο ινστιτούτο γλωσσικής έρευνας στην Ιταλία, πρόσφατα τάχθηκε υπέρ του Παλέρμο, αλλά οι απόψεις εξακολουθούν να διίστανται. Κι ακόμη δεν φτάσαμε στο σχήμα.
Το σχήμα και το μυστικό της απόλαυσης
Το δίλημμα του πως προφέρονται τα arancini συνοδεύεται κι από εκείνο του σχήματός τους: ένα arancina μιμείται πάντα το στρογγυλό σχήμα του πορτοκαλιού -και η πιο χαρακτηριστική του γέμιση είναι ραγού, μοτσαρέλα και λίγος αρακάς-, ενώ το arancino είναι ελαφρώς πιο επίμηκες και κωνικό, με το σχήμα του να μιμείται συμβολικά την Αίτνα. Εδώ η γέμιση είναι συνήθως μοτσαρέλα, προσούτο κι επιπλέον τριμμένο τυρί και το νοστιμότατο σνακ αποκαλείται επίσης arancino al burro.
Εξίσου αγαπημένες και οι δύο εκδοχές σχήματος, καταναλώνονται όλες τις εποχές, έχουν όμως την τιμητική τους ιδιαίτερα στις 13 Δεκεμβρίου, κατά τους εορτασμούς της Αγίας Λουκίας, όταν οι φούρνοι κλείνουν και δεκάδες πάγκοι στήνονται στους δρόμους, πλημμυρίζοντας τον αέρα από τη «saliva», τη γαργαλιστική μυρωδιά των τηγανιτών arancini. Σύμφωνα με την παράδοση, στα μέσα του 17ου αιώνα, ανήμερα της γιορτής της Αγίας, το νησί σώθηκε από τον λιμό που το μάστιζε, με την άφιξη ενός πλοίου που μετέφερε σιτηρά. Σε όλη την Ιταλία έκτοτε, η μέρα γιορτάζεται αποφεύγοντας αλεσμένα σιτηρά όπως στο ψωμί και τα ζυμαρικά, και τρώγοντας πιάτα με βάση το ρύζι.
Αν μάλιστα παρατηρήσετε εκείνη τη μέρα τους Σικελούς ν΄απολαμβάνουν στους δρόμους τα αγαπημένα τους arancini, θα μάθετε και το μυστικό τους: αντίθετα από το τρόπο που στήνονται στις βιτρίνες και που σας φαίνεται πιο λογικός για να τα φάτε, τα κωνικά arancini τρώγονται αφού τα γυρίσετε με τη μύτη προς τα κάτω, ώστε η γέμιση να γλιστρήσει απαλά σε όλο το μήκος τους.
Ακολουθούν 5 απ΄τις πιο κλασσικές, αυθεντικές συνταγές -τέσσερις για αλμυρά και μία για γλυκά arancini.
Arancini alla Norma
Με καταγωγή από την Κατάνια και χωρίς κρέας στη γέμιση, αυτά τα arancini γεμίζονται με τα υλικά της σάλτσας του παραδοσιακού πιάτου pasta alla Norma -ντομάτα, μελιτζάνες, βασιλικός, τυρί ρικότα-, σε πιο συμπυκνωμένη μορφή.
Υλικά (για 12 περίπου arancini):
1 φακελάκι σαφράν 0,25γρ.
30 γρ. βούτυρο
500γρ. ρύζι Carnaroli ή Arborio
1,2 λίτρα νερό ή ζωμό λαχανικών
Αλάτι
100γρ. τριμμένη παρμεζάνα
2 μεσαίου μεγέθους μελιτζάνες, κομμένες σε κύβους
300ml σάλτσα ντομάτας αρωματισμένη με βασιλικό
50γρ. σκληρή ρικότα
200γρ. μοτσαρέλα, στραγγισμένη και κομμένη σε κύβους
300ml νερό
1 ½ φλιτζάνι αλεύρι
Τρίμματα φρυγανιάς
Λάδι για τηγάνισμα
Διαδικασία:
Περίπου μία ώρα πριν ξεκινήσουμε την προετοιμασία, πασπαλίζουμε ομοιόμορφα την κομμένη σε κυβάκια μελιτζάνα με αλάτι, για να ξεπικρίσει και να χάσει λίγα από τα υγρά της.
Σε βαθιά κατσαρόλα βράζουμε το ρύζι στον ζωμό -ή το νερό- με το σαφράν, μαγειρεύοντας σε μέτρια φωτιά μέχρι να απορροφηθεί εντελώς ο ζωμός. Σβήνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε το βούτυρο. Αφήνουμε το ρύζι να κρυώσει πολύ καλά, στη συνέχεια προσθέτουμε την τριμμένη παρμεζάνα και αλατίζουμε όσο χρειάζεται.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση: ζεσταίνουμε ένα μεγάλο τηγάνι με λίγο λάδι σε μέτρια φωτιά και σοτάρουμε τη μελιτζάνα μέχρι να ροδίσει ελαφρά. Προσθέτουμε τη σάλτσα ντομάτας στο τηγάνι για να ζεσταθεί και στη συνέχεια αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά. Προσθέτουμε τη σκληρή ρικότα.
Αφήνουμε κατά μέρος τη σάλτσα για να πλάσουμε τα αραντσίνι: παίρνουμε στην παλάμη μας δύο γεμάτες κουταλιές της σούπας ρύζι, προσθέτουμε μια γεμάτη κουταλιά γέμισης και μερικούς κύβους μοτσαρέλας και κλείνουμε τη γέμιση εντελώς, προσθέτοντας περισσότερο ρύζι -αν και όσο χρειάζεται. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να τελειώσουν τα υλικά.
Σ’ ένα μεσαίο μπολ, αναμειγνύουμε καλά το αλεύρι με το νερό και σ΄ένα ξεχωριστό μπολ τοποθετούμε την τριμμένη φρυγανιά, ενώ στο μεταξύ ζεσταίνουμε το λάδι σε βαθύ τηγάνι. Περνάμε τις μπάλες ρυζιού στο μείγμα αλευριού, στη συνέχεια στη φρυγανιά και τηγανίζουμε για λίγα λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Στραγγίζουμε τα αραντσίνι σε χαρτί κουζίνας και σερβίρουμε ζεστά.
Arancini al ragù
Γνωστά απλά και ως Arancini di riso, είναι τα πιο κλασσικά, διαδομένα και εξίσου αγαπητά σε όλη τη Σικελία -είτε πλάθονται σε σφαιρικό είτε σε κωνικό σχήμα- arancini. Η πλούσια, κρεατένια καρδιά τους εκπλήσσει καθώς περιέχει και λίγο αρακά.
Υλικά:
500ml ζωμός λαχανικών
300γρ. ρύζι
1 κουταλάκι του γλυκού σαφράν
50γρ. τριμμένη παρμεζάνα
2 κουταλιές της σούπας βούτυρο
2 αυγά
Αλάτι και πιπέρι
150γρ. μοτσαρέλα σε κυβάκια
Τριμμένη φρυγανιά
400γρ. μοσχαρίσιος κιμάς
1 κρεμμύδι
300γρ. σάλτσα ντομάτας
1 ποτήρι λευκό κρασί
150γρ. αρακάς
3 κουταλιές της σούπας αλεύρι
Διαδικασία
Ζεσταίνουμε το ζωμό σε μια κατσαρόλα και προσθέτουμε το σαφράν. Όταν ο ζωμός βράσει, προσθέτουμε το ρύζι και μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι ο ζωμός ν’ απορροφηθεί εντελώς. Μεταφέρουμε το ρύζι σε μια φαρδιά κατσαρόλα, το αφήνουμε να σταθεί, προσθέτουμε το βούτυρο και την παρμεζάνα και ανακατεύουμε απαλά για να ενωθούν.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση: σοτάρουμε τον κιμά με λίγο λάδι και προσθέτουμε το κρεμμύδι ψιλοκομμένο. Ρίχνουμε το λευκό κρασί, προσθέτουμε τη σάλτσα ντομάτας και τον αρακά, και αφήνουμε να σιγομαγειρευτεί για 30΄.
Πλάθουμε τα αραντσίνι: Παίρνουμε δυο κουταλιές ρύζι στην παλάμη μας, προσθέτουμε μια κουταλιά γέμισης, ένα κυβάκι μοτσαρέλας και προσθέτουμε λίγο ακόμα ρύζι για να κλείσει το μπαλάκι. Πλάθουμε με τον ίδιο τρόπο όλο το ρύζι σε μπαλίτσες, τις περνάμε πρώτα από το αλεύρι, μετά από τα χτυπημένα αυγά και τέλος από την τριμμένη φρυγανιά. Τηγανίζουμε τα αραντσίνι σε άφθονο καυτό λάδι και σερβίρουμε ζεστά.
Arancini al burro
Στην Κατάνια, θα τα συναντήσετε και σαν arancini con prosciutto, ενώ στο Παλέρμο το παραδοσιακό όνομα αυτής της απολαυστικής εκδοχής παρέμεινε ίδιο στην πάροδο του χρόνου, αναφερόμενο στην παλιά πρακτική της τοποθέτησης ενός μικρού κομματιού βουτύρου -burro- μέσα στα arancini για να διατηρείται το ρύζι μαλακό. Γεμιστά -ανεξαρτήτως ονόματος- με ζαμπόν ή προσούτο, μπεσαμέλ και μοτσαρέλα ή τυρί scamorza, καρυκεύονται με μαϊντανό και μαύρο πιπέρι και είναι πραγματικά ακαταμάχητα.
Υλικά:
500γρ. ρύζι Carnaroli
1,2 λίτρα ζωμός κρέατος ή λαχανικών
100γρ. βούτυρο
1 φακελάκι σαφράν 0,25γρ.
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι + επιπλέον για το πανάρισμα
200γρ. ψιλοκομμένο prosciutto cotto ή καλής ποιότητας ζαμπόν σε κύβους
200γρ. μοτσαρέλα ή σκαμόρτσα σε κύβους
4 κουταλιές της σούπας πηχτή σάλτσα μπεσαμέλ
μαϊντανός προαιρετικά
μαύρο πιπέρι
150γρ. αλεύρι
Νερό
Τριμμένη φρυγανιά
Λάδι για το τηγάνισμα
Διαδικασία
Ζεσταίνουμε το ζωμό σε μια κατσαρόλα και προσθέτουμε το σαφράν. Μόλις αρχίσει να βράζει, προσθέτουμε το ρύζι με ένα κουταλάκι αλάτι και μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι ο ζωμός ν’ απορροφηθεί εντελώς. Προσθέτουμε το βούτυρο, ανακατεύουμε απαλά και αφήνομε να κρυώσει τελείως.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση: Σ΄ένα μπολ βάζουμε τους κύβους ζαμπόν και τυριού, προσθέτουμε τη σάλτσα μπεσαμέλ που πρέπει να έχει κρυώσει τελείως και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε μια πρέζα πιπέρι και, προαιρετικά, λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Πλάθουμε τα αραντσίνι παίρνοντας δυο κουταλιές ρύζι στην παλάμη μας, βάζοντας στο κέντρο μια κουταλιά γέμισης και προσθέτοτοντας λίγο ακόμα ρύζι. Πλάθουμε με το ίδιο τρόπο μικρές μπαλίτσες ή κωνικά arancini. Διαλύουμε το αλεύρι στο νερό και απ΄τον ελαφρύ αυτό χυλό περνάμε τις μπάλες ρυζιού και σαν τελευταίο στάδιο τις περνάμε κι από την τριμμένη φρυγανιά. Τηγανίζουμε τα αραντσίνι σε άφθονο καυτό λάδι και σερβίρουμε ζεστά.
Arancini al pistacchio
Δύο μεγάλες αγάπες της Σικελίας μαζί, αραντσίνι και τα φημισμένα φιστίκια του Bronte, με τη νοστιμιά που τους δίνουν τα ηφαιστειογενή εδάφη της Αίτνας. Η πρωτότυπη γέμισή τους συνδυάζει μορταδέλα, τυρί -παρμεζάνα ή μαστιχωτή φοντίνα με νύξεις ξηρών καρπών- και χοντροκομμένα φιστίκια.
Υλικά:
600 γραμμάρια ρύζι Carnaroli
Ένα κρεμμύδι
Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
100ml Prosecco
Αλατοπίπερο
ζωμός λαχανικών, περίπου 1,3 λίτρα
50γρ. βούτυρο
100γρ. τριμμένη παρμεζάνα ή/και πεκορίνο
100γρ. ανάλατα κελυφωτά φιστίκια ή καθαρή πάστα φιστικιού
50γρ. ψιλοκομμένα κελυφωτά φιστίκια
200γρ. μορταδέλα σε κύβους
250γρ. stracchino ή λευκό, κρεμώδες, ανάλατο τυρί
Τριμμένη φρυγανιά
Αλεύρι
4 ολόκληρα αυγά
μια πρέζα αλάτι
Λάδι για τηγάνισμα
Διαδικασία
Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σοτάρουμε σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και λίγο νερό μέχρι να μαλακώσει. Προσθέτουμε το ρύζι και το καβουρδίζουμε για λίγα λεπτά σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας περιστασιακά. Ρίχνουμε το Prosecco ή άλλο αφρώδες ξηρό κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί το αλκοόλ. Στη συνέχεια, προσθέτουμε λίγο από τον ζεστό ζωμό και μια πρέζα αλάτι και συνεχίζουμε το μαγείρεμα όπως θα κάναμε με ένα κανονικό ριζότο, προσθέτοντας ζωμό σταδιακά. Προσέχουμε ώστε το ρύζι να παραμείνει al dente, οπότε όσο είναι σφιχτό και αρκετά σκληρό, σταματάμε το μαγείρεμα.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε την πάστα φιστικιού ή τα ψιλοκομμένα φιστίκια, το βούτυρο και το τριμμένο τυρί. Ανακατεύουμε καλά και αλατίζουμε αν χρειάζεται. Μοιράζουμε το ριζότο σε δύο πιάτα σερβιρίσματος και το απλώνουμε όσο το δυνατόν πιο λεπτό για να διασκορπιστεί η θερμότητα. Σκεπάζουμε με πλαστική μεμβράνη και αφήνουμε να κρυώσει εντελώς. Βάζουμε στο ψυγείο αν χρειάζεται.
Σχηματίζουμε τα arancini: Μόλις κρυώσει το ρύζι, παίρνουμε δύο κουταλιές στο χέρι μας, σχηματίζουμε μια λακούβα και σ΄ αυτή βάζουμε ένα γεμάτο κουταλάκι του γλυκού τυρί stracchino, μερικά κυβάκια μορταδέλας, μια πρέζα μαύρο πιπέρι και μερικά ψιλοκομμένα φιστίκια. Καλύπτουμε με περισσότερο ρύζι και πλάθουμε σφαιρικά ή κωνικά, ώστε το εξωτερικό των αραντσίνι να σχηματίζει ένα συμπαγές τοίχωμα ρυζιού.
Μόλις όλα τα αραντσίνι είναι έτοιμα, τα βάζουμε στο ψυγείο για μερικές ώρες ή ακόμα και όλη τη νύχτα. Μόλις σφίξουν, βάζουμε το αλεύρι με μια πρέζα αλάτι, την τριμμένη φρυγανιά και τα αυγά χτυπημένα με μια ή δύο κουταλιές της σούπας νερό και μια πρέζα αλάτι, σε τρία μεγάλα πιάτα. Περνάμε τα αραντσίνι διαδοχικά πρώτα από το αλεύρι, μετά από τα χτυπημένα αυγά προσέχοντας να καλυφθούν πλήρως και τέλος από την τριμμένη φρυγανιά, πιέζοντας απαλά ώστε να κολλήσει το τρίμα καλά πάνω τους.
Τηγανίζουμε σε θερμοκρασία 165-170°C για περίπου 5’, ώστε να λιώσει το τυρί στο εσωτερικό και να κάνουν χρυσαφένια κρούστα, και απολαμβάνουμε αμέσως.
Arancini con cioccolato
Σοκολατένια «with a twist» θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αυτά τα γλυκά arancini – δημοφιλή είτε σαν επιδόρπιο σε σπιτικά γεύματα κι εστιατόρια ,είτε σαν γλυκό σνακ στο χέρι. Κι αυτό γιατί εκτός από τη σοκολατένια καρδιά τους, κρύβουν αρώματα βανίλιας, κανέλας και ξύσματος λεμονιού, ενώ εδώ το ρύζι μαγειρεύεται με γάλα και ζάχαρη.
Υλικά:
500ml πλήρες γάλα
500ml νερό
50γρ. ζάχαρη άχνη
100γρ. κρυσταλλική ζάχαρη
Ξύσμα ενός λεμονιού
1 πρέζα κανέλα
40γρ. βούτυρο
300γρ. ρύζι Carnaroli
1 πρέζα αλάτι
80γρ. μαύρη σοκολάτα (για τη γέμιση)
1 ασπράδι αυγού + τριμμένη φρυγανιά (για την επικάλυψη)
Λάδι για τηγάνισμα
Ζάχαρη (για την επικάλυψη)
Διαδικασία
Σε μια κατσαρόλα τοποθετούμε το γάλα και το νερό σε χαμηλή φωτιά. Προσθέτουμε τη ζάχαρη άχνη, το ξύσμα λεμονιού και την τριμμένη κανέλα. Αφήνουμε το μείγμα να βράσει. Σε μια άλλη κατσαρόλα λιώνουμε το βούτυρο, προσθέτουμε το ρύζι και καβουρδίζουμε για 2΄. Ρίχνουμε καταρχήν 2 κουτάλες βραστό γάλα πάνω από το ρύζι, προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε.
Ρίχνουμε όλο το υπόλοιπο γάλα στην κατσαρόλα με το ρύζι και μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας συχνά. Μόλις το ρύζι απορροφήσει όλα τα υγρά το αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να ξεκουραστεί στην κατσαρόλα. Μετά από 10΄, το μεταφέρουμε σε ένα άλλο, φαρδύ σκεύος ώστε να κρυώσει τελείως.
Πλάθουμε τα αραντσίνι σοκολάτας, ελαφρώς μικρότερα από τα παραδοσιακά αλμυρά: Παίρνουμε μιάμιση κουταλιά ρυζιού, την πλάθουμε σε σφαίρα, κάνουμε μια τρύπα στο κέντρο, προσθέτουμε ένα κομμάτι μαύρης σοκολάτας και κλείνουμε με ρύζι τα σφαιρικά αραντσίνι .
Μόλις τελειώσουμε με όλο το ρύζι, τα βουτάμε στο χτυπημένο ασπράδι και τα περνάμε από τριμμένη φρυγανιά. Τηγανίζουμε τα αραντσίνι σε άφθονο λάδι μέχρι να ροδίσουν, τα στραγγίζουμε σε απορροφητικό χαρτί και τα περνάμε από τη ζάχαρη.
Δείτε επίσης:
Spaghetti all’Assassina: Η ιταλική συνταγή με τα πικάντικα ζυμαρικά που τα καίμε επίτηδες
