Από ένα αφράτο κέικ μέχρι ένα καρέ γεμάτο χρώμα, η Αναστασία Κελέση ή αλλιώς The Living Manna δημιουργεί εικόνες και συνταγές που μιλούν κατευθείαν στη μνήμη.
Ποια είναι η δημιουργός του The Living Manna
Το The Living Manna γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 2020, λίγο προτού η παγκόσμια καθημερινότητα πατήσει pause. «Ξεκίνησε ως ένας τρόπος να μοιράζομαι συνταγές με γνωστούς», λέει η Αναστασία Κελέση. Το όνομα δεν είναι τυχαίο. Το manna, όπως εξηγεί, είναι κάτι που δίνεται ως τροφή, φροντίδα, ζωή. «Για μένα, το να έχω έμπνευση, να δημιουργώ και να έχω ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι, είναι δώρο». Κάπου εκεί, το φαγητό παύει να είναι απλώς βιολογική ανάγκη και γίνεται κάτι βαθύτερο. Μια ένωση του πρακτικού με το συναισθηματικό.
Η γεύση που θυμάται
Η Αναστασία αυτοπροσδιορίζεται ως «nostalgic eater». Και δεν το λέει τυχαία. «Μπορώ να μυρίσω ένα φαγητό και να πλαντάξω», αποκαλύπτει. Η γεύση που την ταξιδεύει πάντα πίσω είναι το ρυζόγαλο. Και όχι μόνο ένα συγκεκριμένο, αλλά τρία: της μαμάς της, της γιαγιάς Ειρήνης και της γιαγιάς Τασούλας. Διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά το ίδιο σημαντικά. Πολλά από τα props που χρησιμοποιεί είναι οικογενειακά κειμήλια ή αντικείμενα που έχει φέρει από τα ταξίδια της. Μέσα από αυτά, οι εικόνες της αποκτούν βάθος και μια πιο προσωπική ταυτότητα. Το storytelling είναι πάντα εκεί, απλώς έχει αλλάξει μορφή. «Παλιά ήταν πιο έντονο. Τώρα εκφράζεται κυρίως μέσα από τα χρώματα και τα αντικείμενα», εξηγεί. Έτσι, κάθε φωτογραφία κρύβει μια μικρή ιστορία, ακόμη κι αν δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά. Και όταν τη ρωτάς τι κάνει έναν λογαριασμό να ξεχωρίζει μέσα στον ωκεανό του food content, η απάντηση είναι απλή: «Η αυθεντικότητα. Να δουν μισό δευτερόλεπτο από ένα βίντεο και να ξέρουν ότι είναι δικό σου».
Δείτε επίσης
Γιατί όλοι μιλάνε ξαφνικά για τη νοσταλγία στο φαγητό -Τι λέει η επιστήμη
Για μένα, το να έχω έμπνευση, να δημιουργώ και να έχω ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι, είναι δώρο
Από τη μάνα στο manna
Manna και μάνα. Δύο λέξεις που ενώνονται σε μία έννοια: φροντίδα. «Η μάνα εκφράζει την αγάπη της με πολλούς τρόπους, και ένας από αυτούς είναι το φαγητό», αναφέρει. Και μπορεί η ίδια να μην είναι μητέρα, αλλά, όπως παραδέχονται οι γύρω της, έχει έναν βαθιά μαμαδίστικο τρόπο να φροντίζει τους ανθρώπους της. Η πιο δυνατή της ανάμνηση; Κυριακή απόγευμα, η μαμά στην κουζίνα, τηλεόραση να παίζει στο βάθος και στον πάγκο να εναλλάσσονται δίχρωμα κέικ, ρυζόγαλο και μπουρεκάκια.
Τελικά, αυτό που μένει δεν είναι η τέλεια φωτογραφία ή το πιο επιτυχημένο post. Είναι η στιγμή. «Κάθε γεύμα είτε δημιουργεί είτε ξυπνά ζεστές αναμνήσεις», καταλήγει. Και ίσως αυτό να είναι το πιο αληθινό content απ’ όλα.
Δείτε επίσης
Eλπίδα Μορφούλη: «Η ελληνική κουζίνα δεν χρειάζεται να μεταμφιεστεί για να είναι σύγχρονη»
Βασιλική Γιαμούρα: H pastry chef που μαθαίνει κανόνες για να τους σπάει
